Leren over Frivolité en kleuren

Vorige zomer, verbleef ik bij mijn ouders aan de kust. ‘s Avonds, gezeten bij het raam, wilde ik Renulek’s zomer kleedje maken, zoals vele frivoliteërs dat toen deden. Ik wilde ook eens een tat-along meemaken! Ik kon me echter niet concentreren. Door het  raam zag ik de zon zakken in de zee (voor ons, Vlamingen ligt de Noordzee in het Westen). Ik zag vogels en getijden en luisterde naar wat mijn ouders vertelden. Ik deed 11 pogingen in rij 1 en 2, maar steeds ging er iets mis!!
Ik begon 11 maal opnieuw, en veranderde soms van kleur om mezelf moed te geven, of om een spoel leeg te maken.

Toen ik me eindelijk zo’n beetje kon concentreren, vond ik dit vale grijs niet mooi. Bovendien, maakte ik 6 picots ipv 7 in de alleenstaande ringen.
De kleuren van de zonsondergang maakten me overmoedig, en ik koos de volgende kleuren. Ik voegde ook kraaltjes toe, wat ik heel mooi vond, maar erg tijdrovend!!

Toen deze ronde klaar was, vond ik dat het kleedje op een schimmel leek!. Ik vroeg het advies van Frivole, die me eerlijk haar mening gaf: Deze kleuren combinatie is niet mooi, omdat je doffe en glimmende kleuren samen gebruikt. Ik vroeg de mening van Madtatter80, die zei dat het mooi zou worden, naargelang de volgende kleuren die ik zou gebruiken. Nou, dat vind ik diplomatisch. Mijn moeder vond het mooi en legde het onder een vaas. Dat is gewoon liefde!

Ik begon opnieuw, maar dan zonder kralen, om tijd te winnen. Deze kleuren combinatie vind ik erg mooi, maar ik maakte een heel duidelijke fout. Nu was het genoeg geweest, en ik stopte het onding weg. December was een hectische tijd voor ons, en in januari begon Jane’s TIAS weer. Toch kreeg ik weer zin in Renulek’s zomer kleedje. Ik koos, uit ongerijmde voorzichtigheid voor HBK (heel brave kleuren)

Omdat ik het al zo vaak had gemaakt, dacht ik dat ik het patroon uit mijn hoofd kende, maar dat was niet zo. Alweer maakte ik een onherstelbare fout in de laatste rij. Dan maar de methode van Fox toepassen! Ja, Jane was wel erg grappig, toen ze een schaartje ontwierp voor de TIAS!!

Wat een zonde van het werk en het garen!
En toen,… plotseling, zonder reden, ging het vanzelf!!! Ik dacht: “concentreer je, meid”, ik verwaarloosde de TIAS, die haal ik wel in! Maar ik heb veel geleerd. Ik maak tegenwoordig moeiteloos een ring open en dicht.

Toch heb ik zo mijn bedenkingen bij de laatste rij, waar ik nu aan bezig ben. Die zit wat strak, maar ik kan geen echte fouten vinden. Het kleedje meet nu 21.5 cm, het is helemaal gemaakt in Lizbeth’s #40. Het motief in het derde plaatje maakte ik in Clover.
Wordt vervolgd, …
Mijn verontschuldigingen aan Renulek, die een perfect ontwerp maakte, en nu een tweede Lente kleedje in de maak heeft!  renulek.blogspot.be

Zo ziet het er nu uit aan zee bij hoog water! Ik verheug me al op lange wandelingen langs het strand bij eb! Kijken naar vogels, zoeken naar schelpen. Zwemmen, … maar nu nog niet!

Voor de Liefde van mijn leven

                                               De sneeuwklokjes haalden het weer dit jaar, en maken een lief boeketje


Dit kleine hartje ontwierp ik 37 jaar geleden, ik plakte het op een Valentijn kaart voor mijn lief. Wij zijn nog steeds samen, vandaag.

Het is dankzij hem dat ik frivolité leerde maken. Hij kende iemand die me het kon leren. Hij gaf me ook mijn eerste 2 boekjes. Later maakte ik dat hartje verschillende keren, en verkocht het, in een hangertje of “broche” aan vriendinnen en collega’s. Er zijn dus mensen die kunnen getuigen dat ik het hartje zelf ontwierp :)

Dit motiefje is echter zó eenvoudig en voor de hand liggend, dat het heel waarschijnlijk is dat iemand anders net hetzelfde ontwierp. Het warm water en het wiel werden immers verschillende keren heruitgevonden.

                                                                        Mijn klein hartje! Ring: 4x3, Bogen: 8x3

                                                                                         Grote of kleine picots?

                                                                            Houten spoel door van Chris Parson

TIAS: Knoop en het licht zal schijnen.

Eerst en vooral, mijn Beste Wensen, Beste Mensen, en een Schreeuw voor Vrede op Aarde!

Zoals jullie al gemerkt hebben, het is weer TIAS. Ik word er helemaal vrolijk van. Vandaag is dag 3, ik heb geen flauw idee wat het zou kunnen worden. Maar over een knoop knopen, vind ik leuk. De  kleur, die ik gebruikte is wat flets, misschien begin ik er opnieuw aan, met donkerder garen . De grijze spoel , is de eerste die ik ooit kocht hier in Vlaanderen, en waar ik het beste mee kan werken. De mooie versierde spoel,  is uiteraard van La Cossette. Hier.

Het is langer dan 30 jaar geleden, dat ik frivolité leerde knopen. Ik dacht toen dat ik de techniek onder de knie had. Wist ik veel, wat er allemaal kon. Ik had 3 kleine Nederlandstalige boekjes, en wat dáár in stond, dat kon ik! En het zag er goed uit.

Ik had daarna een lang en boeiend leven, en interesseerde me niet meer zoveel voor frivolité kant, hoewel ik alles zorgvuldig bewaarde. We waren er meteen bij, mijn man en ik, om computer en Internet te gebruiken. Vreemd genoeg echter, is het al die jaren nooit in mijn hoofd opgekomen om de woorden frivolité of tatting in Google in te tikken.

Maar wat een verrassing toen ik dat wel deed, ergens begin 2013! Tjonge, jonge, ik kreeg meteen tatting-angst !

Stel je voor: je verwacht foto’s van  romantische kanten linten, en je krijgt een BOK!  Deze hier:

                                         ©Jane Eborall, 2012



Dankzij de talrijke frivolité blogsters, en de mooie gekleurde garens, die je tegenwoordig op de markt vindt, veranderde mijn angst vlug in dolle pret. Wat heeft die kant een grote evolutie doorgemaakt! Wat heb ik de afgelopen jaren veel geleerd!  Nou ja, veel, door  tijdgebrek werd het niet zóveel, maar ik ben er blij mee. Stel je voor, ik kon zelfs geen gespleten ringen knopen!

Nergens leerde ik meer dan in het grappige wedstrijdje dat Jane Eborall elk jaar in januari organiseert, en door Riet Surtel wordt vertaald in het Nederlands (hier).
Het heet ‘Tat it and see’ . Grappig is het, omdat je blijkbaar volgens niet afgesproken regels verkeerd moet raden. En al doende leer de ik de nieuwe steken kennen.

Noteer : ik promoveerde niet op de afgesproken dag, maar slechts een jaar later. Omdat ik bepaalde steken niet kon uitvoeren, zocht ik ze op in boeken, Internet, en Jane moedigde me aan. Nadat ze me een “zwijg en knoop” mailtje had gestuurd, kon ik eindelijk het wiegje afwerken:

                                             ©Design: Jane Eborall.Tatting: TallyTatty 2013

Vorig jaar maakten we een leuke zeilboot, die ik graag opnieuw wil knopen, want ik ben ergens in het midden een ring vergeten. Ik haalde wel de finish en was apen trots. Ik geef toe dat ik toen minder lette op de kant, en meer bezig was met (opzettelijk)verkeerd raden wat het zou worden. Een nuchtere Nederlandse  deelneemster riep als eerste: het is een zeilboot!

                                          ©Design Jane Eborall. Tatting: Tally tatty

De Oplossing

De Oplossing

zie Engelse versie.

Waarvoor dient dit instrument?

Waarvoor dient dit instrument?

De zolder opruimen, is iets wat ik niet vaak doe. Ik gooi namelijk niet graag iets weg. Nee, ik wil van onze zolder een hobby kamer maken voor mijn man. Daarom, heb ik één en ander verplaatst.
Toen vond ik dit instrument dat ik in 1979 in Brugge kocht. Ik weet nog heel precies wààr, want ik heb ook de verpakking van de winkel bijgehouden.

Kleine quiz:

• Wat is dit?
• Waar gebruik ik het vandaag voor?

Tip: dit werd niet gebruikt om garnalen te pellen!

Er zou een kadootje kunnen zijn voor de winnaar. Hangt ervan af wie jij bent en wat je hebt,..

Bloem op een omgekeerde knoop

Bloem op een omgekeerde knoop

Tja, beste lezer, ik ben er nog niet uit: hoe plaats je een patroon op een website. Hoe teken je een patroon? Nog wat geduld en oefening, neem ik aan. Mijn blog ligt dus nog steeds in de incubator.
Ondertussen, heb me voorgenomen om 100 klaprozen te maken in frivolité en ze voor November 2018 op een krans te bevestigen. Zo geef ik mezelf voldoende tijd.

Frivolité op een knoop, dat zag ik al eerder op blogs zoals die van Jane en Sally, hier en hier .
Karen Bovard schreef een boekje over deze techniek, maar ik dacht dat dit eenvoudig zou zijn en dat ik geen hulp nodig zou hebben.

Ik kon niet weerstaan aan de bloemen op knoop van Rachel Colvin Jackson hier en kopieerde het maar ik telde de dubbele knopen niet. Het was maar een probeersel. Het mooie groene blaadje is afkomstig van Cariad tatting: hier .

Dit was het resultaat:

Poppy on a button by Chantal Alenus
©flower: Rachel Calvin Jackson
©leaf: Cariad tatting


En ik was er niet blij mee. Er hapert iets aan deze constructie, maar wat? Ik draaide de knoop rond en rond, en toen zag ik het. De dubbele knopen van mijn ringen staan niet in dezelfde richting als de goede kant van de knoop.
Nu, ik heb uiteraard al gehoord van mensen die een voorkant en achterkant hebben aan hun frivolité werk, maar voor mij hoefde dat niet. Een kijkje in het leerrijke boek van Judi Banashek , Impeccable Tatting, gaf me inzicht in rechts en averechts frivolité.
Conclusie: Als je wil dat de dubbele knopen van je ringen in de dezelfde richting staan als de goede kant van je knoop; keer je knoop dan om, voor je er de eerste picot aanhecht.

Dat heb ik geleerd vandaag.

Een Poppy voor Pappy

Een  Poppy voor Pappy

Een speld voor een held!

Ter ere van mijn grootvader Antonius Alenus (° 24 04 1904 - † 11 09 1944)
Dank aan allen  die ons tweemaal kwamen bevrijden en hier hun leven lieten.
Nooit meer oorlog!

In onze familie worden poppy’s versleten. Dat komt  omdat mijn vader, die oorlogswees is, erg geïnteresseerd is in de geschiedenis van de twee wereldoorlogen. Zolang ik me kan herinneren vertelt hij ons hierover, en soms gaan we ook met hem mee naar een ontroerende plechtigheid. Omdat de poppy’s die mijn zus uit het Verenigd Koninkrijk meebrengt, uit zacht papier zijn gemaakt, kreuken ze vlug.  Ik verlies ze ook steeds, wanneer ik ze opspeld.

Een Poppy maken in frivolité drong zich dus op! Er zijn wel wat patronen te vinden, maar ik kwam op een idee, toen ik de blog las van  Jon. Ik vond haar bloempje handig als basis, ontwierp een tweede kroonblad, en een lang, groen blad.

Met de draadjes die nog aan het groene blad hingen werd alles vastgehecht:  eerst het groene blad, dan de grote rode kroonbladeren, de kleine rode bladeren en een zwarte knoop. Het groene blaadje kan wat stijfsel gebruiken. Een veiligheidsspeld maakt het af.

Ik beloof het , beste lezer, ooit krijgen jullie hiervan een patroon, maar ik moet nog veel leren!! Ik heb nu al mijn hoop gevestigd op de hulp van Robin Perfetti om patronen te leren tekenen op computer met Inkscape. Wordt vervolgd.

Shuttle made by Banyek